• heimwee

Mijn heimwee wordt steeds erger…

Annette is 24 jaar en woont nog thuis. Haar vader neemt contact met me op. Sinds Annette in het buitenland ziek werd van de heimwee, durft ze nu zelfs niet meer alleen thuis te zijn. Of ik daar iets aan kan doen?

Ik durf niet alleen thuis te zijn

Annette is een vriendelijke, slimme jonge vrouw. Het was de bedoeling dat ze in Canada zou studeren. Maar eenmaal daar kreeg ze zo’n ondraaglijke heimwee dat ze wel naar huis moest. Ik vraag haar wat er in Canada is gebeurd.

Heimwee

Het afscheid op Schiphol ging prima, zegt Annette. Eenmaal op de campus in Canada voelde het niet goed. Ik dacht: gewoon doorzetten! Maar ik had zo’n heimwee, ik voelde me echt gevangen. Ik bleef maar huilen en contact zoeken met mijn ouders. Dat doe ik anders nooit!

Dus tja, uiteindelijk ging het echt niet meer en móest ik wel terug. Nu woon ik bij mijn ouders in huis. Als zij een avondje weg zijn, raak ik volledig in paniek. Het wordt steeds erger. Nu durf ik zelfs niet meer alleen thuis te zijn.

Vrij, vrolijk en opgelucht

Ik vraag Annette hoe ze zich het allerliefste wil voelen. Of ze nu alleen thuis is of in het buitenland. Na een kort gesprekje komt Annette op: vrij, vrolijk en opgelucht. Zo wil ik me voelen!

Nu hebben we het doel van de sessie. Op dit moment voelt Annette zich ‘alleen, gevangen en verdrietig’ in plaats van ‘vrij, vrolijk en opgelucht’. Wat zit er in de weg?

Ik besluit het te onderzoeken in De Reis naar Binnen. Dit is een ontdekkingsreis in jezelf, waarin je je eigen antwoorden en oplossingen vindt.

In één sessie van alle klachten af

Na deze sessie heeft Annette nooit meer last gehad van angsten of heimwee. Sterker nog: ze is alweer naar Canada teruggeweest en binnenkort gaat ze er zelfs voor een jaar wonen!

Wil je weten welke antwoorden Annette in haar binnenwereld vond? Ik mag haar sessie met je delen.

de-reis-naar-binnen

De Reis naar Binnen van Annette

Als je een reis zou willen maken aan de binnenkant van je lichaam, waar ga je dan naar binnen? Het antwoord dient zich meteen aan. Annette gaat door haar mond naar binnen en komt tot stilstand. Tot haar grote verbazing staat ze op haar tong.

Een donker gat

Annette heeft het gevoel dat ze naar beneden moet. Ze springt naar beneden en komt uit in een donker gat. Het voelt onwennig. Er is geen uitweg. Ze voelt zich benauwd. Dit gevoel herkent ze van Canada.

Ze heeft een aanwijzing nodig. Op zoek naar de aanwijzing loopt ze rondjes. Ze wil de aanwijzing zelf vinden. Het is donker in het gat. Ze kan het zelf iets lichter maken. Ik vraag haar waar ze nu is. In mijn buik, zegt ze. De aanwijzing is hier niet te vinden.

Doelloos rondjes lopen

Annette klimt vanuit het donkere gat naar boven en komt weer aan in haar mond. Ze kan nu alleen naar boven dus dat doet ze. Ze komt aan bij haar ogen en gaat naar haar hersenen. Ook hier loopt ze doelloos rondjes, op zoek naar de oplossing.

Ze komt niet verder en ik vraag: Wat doe je in het dagelijks leven, als je de oplossing niet weet? Dan vraag ik het aan een leraar of mijn ouders, zegt Annette. Maar het is de bedoeling om dit zelf op te lossen, vertelde je net. Hoe?

Stiekem weet ze wel wat het antwoord is. Relativeren, logisch nadenken. Waar is dit te vinden? Annette staat nu rechts achter in haar hersenen, terwijl logisch nadenken links te vinden is. Ik heb inzicht nodig, zegt ze. Dat ik alles voor mezelf gewoon op een rijtje kan zetten.

Ik vraag haar of ze iets nodig heeft om nog meer inzicht te krijgen. Nee, ze heeft het al. Dit is het! Dit is de aanwijzing.

Kun je deze aanwijzing mee nemen naar het donkere gat? Ja. Wil je daar weer heen? Ja. Hoe ga je daar naartoe? Ik spring, zegt Annette.

Het lichtknopje

In het donkere gat voelt het al iets anders, lichter. Ze ziet een lichtknopje, zet het om en het is nu écht een stuk lichter. Er is een rots van waar ze naar boven kan klimmen.

Wat wil je met dit gat? Annette wil het behouden, om daar voortaan tot zichzelf te komen. Ze denkt dat ze het gat daarom zelf heeft gecreëerd. Het mag blijven.

Eén kant is nu lichter, daar moet ze naartoe. Ze komt aan op een strandje met water. Hier voelt het open en rustgevend. Vrij en opgelucht zijn hier te vinden.

Een vrolijk feestje

Wat wil je op het strandje? Zitten. Je zocht vrolijkheid, is dat daar te vinden? Nee. Wat heb je nodig? Mensen, gezelschap. Een feestje!

Annette nodigt mensen uit op haar strandje. Het is druk maar gezellig. Haar ouders mogen komen maar het is niet noodzakelijk. Er is veel vrolijkheid. Wat voelt dit fijn!

Wat wil je verder nog op je strand? Niets, het is goed zo.

Kun je terug naar dit gevoel, ook als je alleen bent? Ja. Ook als je in het buitenland bent? Ja!

Hoe ga je dat doen? Gewoon door even terug naar dit gevoel te gaan. Heb je daar nog iets voor nodig? Nee, zegt ze beslist.

Altijd handig: een touwladdertje

In het gat hangt nu een touwladdertje. Wat wil je daarmee? Die kan ik altijd nog gebruiken, zegt Annette. Is er nog iets dat je wilt doen, nu je toch aan de binnenkant van jouw lichaam bent? Nee, het is goed zo.

Annette klimt via het touwladdertje terug naar haar mond. Daar aangekomen springt ze naar beneden en laat ze zich aan een parachute naar beneden dwarrelen. Wanneer haar voeten de grond raken, trekt zij haar parachute uit en wordt ze weer zo groot als ze normaal is.

Ze rekt zich uit, doet haar ogen weer open en kijkt me verbaasd aan.

Over:

Irma Koorn schrijft als 'De Bloggende Coach' over de mooiste sessies uit de praktijk. Zij begeleidt vrouwen die een nare jeugd hadden of een andere indringende ervaring hebben meegemaakt. En moeders die problemen hebben met hun kind. De antwoorden en oplossingen zijn al aanwezig, Irma helpt ze te vinden.

2 Berichten

  1. Ada Laarakker 6 april 2017 at 22:04 - Reply

    Ik denk nog weleens terug aan mijn reis naar binnen. Mooie ervaring waarbij ik mijn kleine ik mocht troosten. Dankjewel Irma.

    • Irma 6 april 2017 at 23:02 - Reply

      Ja, dat was prachtig! Natuurlijk heb ik De Reis naar Binnen ook zelf een paar keer ervaren. Het kan inderdaad zo bijzonder zijn, ik denk er ook nog vaak aan terug. Zo’n reis maak je niet vaak, hè?

Plaats een reactie

CommentLuv badge