• overspannen

Hoe een overspannen man een kalme golfsurfer werd

Peter voelt zich overspannen. Verdoofd. Hij is constant vermoeid en kan zich maar moeilijk concentreren. Daarnaast heeft hij enorm stijve rug- en nekspieren. “Er zijn wel wat dingen gebeurd in mijn leven, misschien heb ik die niet goed afgesloten?”

“Ik kan wel een stootje hebben”

Ik besluit De Reis naar Binnen in te zetten. Dit is een ontdekkingsreis waarin niet ik, maar de cliënt zelf antwoorden geeft. Een prachtige manier om het contact met jezelf te herstellen. Zo’n kijkje in iemands binnenwereld vind ik altijd heel bijzonder. Ik ben dan ook blij dat ik Peter’s reis mag delen.

De Reis naar Binnen van Peter

Ik ga via mijn mond naar binnen, naar mijn maag. Onrustig! Het schommelt, wiebelt. Golven, storm. Het is even wennen. Het is oké, wordt al kalmer. Ik sta op een golf op een surfplank. Op de golf meegaan is leuk! Mooie zee, mooi weer, ik voel me blij, vrolijk en goed. Ik moet hier vaker naartoe gaan om te surfen. 1 x per week, ’s ochtends.

Het is mijn eigen schuld dat ik overspannen ben

Mijn keel knijpt samen. Verdriet. Ik heb mezelf iets tekort gedaan. Ik heb te weinig aandacht voor mezelf gehad. Zwarte bal in mijn keel, het doet zeer. Ik moet spugen. Het zit vast, het komt er niet door. Ik moet brute kracht gebruiken (hoest hard).

Voor nu voelt het goed, ontspannen. Het is nog niet weg. Ik laat het zitten om het later te onderzoeken. Het is een erwt met een hard vlies eromheen. Het kan daar blijven zitten, het risico is acceptabel. Wel spannend maar ik kijk er later naar. Ik doe het in een kistje met een slot, de sleutel neem ik mee. Nu is het leeg, op een goede manier. Stil.

Schouders. Ze trekken, doen zeer. Twee gespannen kabels van staal. Ik heb er vertrouwen in dat ze veranderen van staal naar touw naar elastiek en dan naar spier. Zacht, ik mag het niet forceren. Zachtheid, acceptatie. Eigen schuld dat ik overspannen ben, had ik er maar eerder iets aan moeten doen. Ik heb niet naar mezelf geluisterd. Het heeft tijd nodig, een half jaar. Dat is wel lang. Maar ik moet de zachtheid toelaten. Ik kan de takel losdraaien, zodat ze slapper hangen. losser, fijner. Dit moet ik bewust gaan doen, elke dag, ’s ochtends en ’s avonds. Vertrouwen. Mijn schouders moeten mij kunnen vertrouwen. Ik moet ze niet meer zo zwaar belasten. Hoe ik overbelasting kan herkennen? Aan vermoeidheid, een zure maag, een overspannen gevoel en pijn in mijn rug. Voortaan zal ik er eerder aan toegeven. Ik wil vaker alleen zijn en dit gesprek met mezelf voeren.

Ik hoef niet bang te zijn

Naar beneden via de ruggenwervel. Trap naar beneden, naar mijn onderrug. Ik kan de gammele trap stevig maken. Met touw vastbinden, de bodem verstevigen. De onderkant verbreden. Het ziet er nu ook mooier uit. Prettig om hier bezig te zijn. Ik maak er een tuin van. De beschadiging rechtsonder maak ik. Ik strijk het glad met een kleur. Het hele middenstuk is nu opgeruimd. De basis is stevig. Hier kan ik vaker komen, een paar keer per week.

Darmen. Warm, traag, stevig, een prettig gevoel. Als een open haard. Ik voel me beschermd. Dikke, stevige wanden. Veilig, we staan achter je. Dat is goed om te weten. Ik loop rond, dankbaar voor het aanbod. Maar… mij niet in de steek laten, dat kunnen ze niet garanderen. Ik voel ze bewegen. Misschien moet ik even weggaan…? Ze pletten me en gaan weer open. Dat voelde heel zacht! Ik hoef er niet bang voor te zijn. Ik kan wel een stootje hebben.

Bovenbenen. Stevig, als bruggen. Knieën netjes, kuiten goed. Voeten: gek gevoel. Verbinding. Met een schuif die open en dicht kan. Open laten staan. Energie binnen halen. Energiek gevoel, voelt wel prettig. Het komt tot mijn middel. Fijn gevoel, kende ik nog niet. Ja, dit ga ik meenemen en vaker voelen. Nu kan ik ook energie vanaf de andere kant binnenhalen. Gele glitters, als een douche over mijn gezicht. Ontspanning, een licht gevoel.

Ik maak je dood!

Ik voel een blokkade in mijn nek. Hout, het zit vast. Ik zaag het af. Twee stukken willen blijven maar ik heb ze niet meer nodig. Ik voer ze af aan de achterkant en via de oksels eruit. Ver weg, vernietigd. In een kampvuur. Het is warm en het knettert. De laatste stukken hout in mijn nek kunnen nu ook weg.

Links trek ik heel langzaam los…. nek niet stukscheuren nu! Ik word er angstig van. Ruzie. Schreeuwen. Ik word de kamer uit geduwd. Ik maak je dood! Vechten. Ik moet me verstoppen achter het linkerstuk. Durf het niet los te trekken, bang voor mijn nek. Linkerstuk moet nog even blijven. Maar ik heb liever dat ik het niet nodig heb. Ik gebruik de veiligheid uit mijn darmen. Driekwart van het hout is al weg. Het laatste stuk mag ook weg. Het zit al wat losser. Wiebelen. De beide stukken breng ik naar buiten via mijn oksels. Ik gooi ze ver, verbrand ze. De gele glitters kunnen nu door mijn hele nek stromen, ik kan me vrijer bewegen. Soepeler. Opgelucht!

Binnenkant ogen. Ik wil ze niet openen, dan is de reis afgelopen. Er is nog wat te doen. Later. Via beide ogen ga ik weer naar buiten.

Hoe is het nu met Peter?

Je leest het, in zo’n Reis naar Binnen gebeurt er ontzettend veel. De zwarte bal bleek het verdriet van een overleden vriend te zijn. Daar is nog wat aandacht voor nodig. En dat die ene ruzie zó diep zat kon Peter zelf ook niet vermoeden.

Wat mij aan deze sessie opviel is het concrete ‘huiswerk’. Peter wéét nu dat het voor zijn herstel noodzakelijk is om dagelijks even te voelen: hoe gaat het met me?

Na enkele weken neem ik weer contact met hem op. Hij schrijft:

‘Met mijn rust en kalmte gaat het erg goed. Ik heb heel veel profijt van de reis waarin je me hebt begeleid. Ik ben zelfs twee keer zelf helemaal ‘naar binnen’ geweest om verder te gaan met de dialoog en het opruimen. Beide keren duurde dat exact anderhalf uur! Erg bijzonder….’

2018-07-18T14:10:13+00:00

Over:

Irma Koorn helpt mensen met het loslaten van emotionele bagage. De antwoorden en oplossingen zijn al aanwezig, Irma helpt ze slechts te vinden. Als 'De Bloggende Coach' schrijft zij over de mooiste sessies uit de praktijk.

Wil je reageren? Dat kan hieronder.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.